เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 18 กลับบ้าน
ท่องบทกวีต่าง ๆ ในใจอย่างเงียบงัน พลางควบแน่นปราณอักษรนั้นไว้ในสองมืออย่างไม่ขาดสาย
ถูกต้องแล้ว เขากำลังสั่งสมพลังปล่อยท่าไมตายอีกครั้ง
ปากของเด็กหนุ่มท่องเร็วขึ้นเรื่อย ๆ เม็ดเหงื่อเย็นผุดซึมขึ้นบนศีรษะเล็กน้อย สองมือที่กำลังรวบรวมปราณอักษรก็ปรากฏเส้นเลือดปูดโปนขึ้นเต็มไปหมด
เสียงโห่ร้องเข่นฆ่ารอบด้านไม่เคยขาดสาย มีเหล่าทหารหาญสละชีพอยู่ทุกชั่วขณะ
“ฆ่า!” เมื่อเห็นกำแพงเหล็กกล้าจวนเจียนจะถูกตีแตก บรรดาผู้นำกองพลหลายคนก็ทยอยก้าวออกมา เผยตัวพุ่งเข้าเข่นฆ่าในฝูงอสูร!
...
ผ่านไปไม่นาน เสียงระเบิดดังกึกก้องรุนแรงหลายคราก็ดังแว่วมา เมืองชู่หลงในที่สุดก็ถูกตีแตกเสียแล้ว
เด็กหนุ่มใบหน้าขาวผ่องในชุดสีเขียวคนหนึ่งเดินออกมาจากด้านในกำแพงเมืองอย่างเชื่องช้า มุมปากของเขาประดับด้วยรอยยิ้มเย็นชาจาง ๆ