เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 6 หลังสงคราม
เหวินเฉินและต่งซิ่วเอ๋อร์เดินเคียงข้างกันออกจากรั้วโรงเรียน สายลมอ่อนละมุนพัดโชยต้องใบหน้า ฤดูคิมหันต์มาเยือนแล้ว นับจากการรุกรานของอสูรก็ล่วงเลยไปสามเดือน เมืองเหวินเสวียนที่เคยพังทลายเสียหายไปบ้างยามเกิดศึกใหญ่ บัดนี้ก็ฟื้นฟูกลับคืนสู่สภาพเดิมเป็นส่วนใหญ่แล้ว
บนเส้นทางเดินออกจากโรงเรียน ผู้คนไม่น้อยต่างชี้นิ้วซุบซิบนินทาไปยังเหวินเฉิน “นั่นไม่ใช่น้องชายของผู้บัญชาการกองทัพหรอกหรือ ได้ยินว่าเมื่อก่อนเขาก็เป็นอัจฉริยะคนหนึ่งนะ!”
“อัจฉริยะอะไรกัน ก็แค่คนไร้ประโยชน์ที่ไม่มีปราณอักษรเลยแม้แต่น้อยไม่ใช่รึไง ต่งซิ่วเอ๋อร์ยังจะคอยตามติดเขาอยู่อีก เจ้าเศษสวะนั่นมีดีตรงไหนกัน!”
“พวกเจ้าอย่าพูดจาซี้ซั้วสิ แม้จะเป็นคนไร้ประโยชน์ ทว่าเขาก็กลายเป็นคนพิการไปเพื่อช่วยพวกเรานะ!” ถึงขั้นมีคนเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงประชดประชันกระแนะกระแหน