เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 1 วรรณปราณ สามขั้น
“วรรณปราณ สามขั้น!”
เมื่อมองดูตัวอักษรขนาดใหญ่ทั้งห้าตัวที่เปล่งแสงแปรเปลี่ยนอยู่บนศิลาทดสอบวรรณปราณ เด็กหนุ่มกลับไร้ซึ่งปฏิกิริยาตอบสนองราวกับใบหน้าเป็นอัมพาต ทว่าฝ่ามือที่กำแน่นกลับบ่งบอกถึงความคิดในใจของเขา เพราะออกแรงมากเกินไป เล็บจึงจิกฝังลึกเข้าไปในฝ่ามือของเด็กหนุ่ม ทว่าเขากลับคล้ายไร้ซึ่งความรู้สึก…
“เหวินเฉิน วรรณปราณ สามขั้น! ระดับ: อ่อนด้อย!” ข้างเสาทดสอบวรรณปราณ ชายวัยกลางคนผู้หนึ่งปรายตามองตัวอักษรที่ปรากฏบนเสาหิน พลางประกาศผลออกมาด้วยน้ำเสียงเฉยชา…
ชายผู้นั้นเพิ่งสิ้นเสียง บนลานทดสอบอักษรที่มีผู้คนแออัดก็พลันบังเกิดเสียงหัวเราะเย้ยหยันดังระงม
“ดูสิ นั่นแหละอัจฉริยะของพวกเรา!” “จุ๊ๆ ได้ยินว่าเดิมทีเขาเกือบจะได้เลื่อนชั้นข้ามขั้นแล้วแท้ ๆ” “น่าเวทนานัก นี่ต้องเป็นเพราะสวรรค์อิจฉาแน่นอน!”