เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 242 ทุกคนชมดอกไม้
เจียงเหมียวเหมี่ยวคิดในใจแล้วหยิบลูกแก้วราตรีออกมาหนึ่งลูก ใส่ลงในกล่องไม้เล็ก ๆ ยื่นไปตรงหน้าเผยอู่
“พ่อ ท่านเอาอันนี้กลับไปที่ห้อง ใช้ส่องสว่างยามกลางคืนได้ ยามจะพักผ่อนก็เพียงปิดฝากล่องลงให้สนิท สะดวกกว่าตะเกียงน้ำมันมากนัก”
เผยอู่เงยหน้าขึ้นมอง อดชะงักไม่ได้ น้ำเสียงยังมีความประหลาดใจปนอยู่บ้าง “ลูกสาว? สิ่งนี้... อย่าบอกนะว่าเป็นลูกแก้วราตรีในตำนาน? เจ้าได้มาจากที่ใด?”
“อืม ใช่ลูกแก้วราตรี ก่อนหน้านี้ตอนอุทกภัย ข้าเก็บได้จากท้องเรือโจรสลัดลำหนึ่ง” เจียงเหมียวเหมี่ยวพยักหน้าเบา ๆ
“ฟ้าดินเอ๋ย” เผยอู่ลมหายใจสะดุดเล็กน้อย แววตาเต็มไปด้วยความตกใจ “นี่เป็นของล้ำค่าหายากระดับนี้ เด็ดขาดอย่าให้ผู้อื่นเห็นเข้า ต้องเก็บรักษาไว้ให้ดี เจ้ากลับยินดีมอบของล้ำค่าเช่นนี้ให้พ่อ...” เบ้าตาเขาแดงเรื่อเล็กน้อย ใจทั้งอบอุ่นทั้งจุกแน่น
เจียงเหมียวเหมี่ยวยิ้มบาง ๆ “พ่อ สำหรับข้าแล้วก็ไม่นับเป็นสมบัติล้ำค่าอันใด กลางคืนใช้สะดวก ท่านเก็บไว้เถิด”
“ดี ดี! ขอบใจลูกสาวคนดีของข้า!”