ตอนที่ 237 ติดคู่คำอวยพร

ตอนที่ 237 ติดคู่คำอวยพร

เผยอู่ยื่นมือกุมมือเจียงเหมียวเหมี่ยว ถามแผ่วเบาว่า “จริงสิเหมียวเหมี่ยว แต่ก่อนเจ้าอยู่กับบิดามารดาบุญธรรม เป็นอย่างไรบ้าง?”

เจียงเหมียวเหมี่ยว ยิ้มบาง ๆ “พ่อ ผ่านไปแล้ว ข้าไม่อยากเอ่ยถึงอีก บิดามารดาบุญธรรมปฏิบัติต่อข้าไม่ดีนัก แต่ท่านปู่ผู้ที่เก็บข้าได้ในตอนนั้นกลับดีกับข้ามาก”

ได้ยินเจียงเหมียวเหมี่ยวพูดเช่นนี้ เปลือกตาของเผยไป๋หงพลันแดงเรื่อ ขอบตาของเผยอู่ก็เอ่อคลอความชื้น เผยไป๋หงรีบเอ่ยเสียงสั่นเครือ “เด็กดี… ปู่คาดไม่ถึงเลย แต่ก่อนเจ้าได้รับความลำบากมากถึงเพียงนี้”

ในใจของเผยอู่อาบซึ้งขมขื่น ถอนหายใจแผ่วเบาครั้งหนึ่ง เอ่ยด้วยความสำนึกผิดเต็มอก “ล้วนเพราะพ่อไร้ความสามารถ… ปกป้องเจ้ากับแม่ของเจ้าไว้ไม่ได้”