กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 232 ตื่นในลานเรือน
ไม่นานนัก ผู้คนที่อยู่บนพื้นก็เริ่มมีอาการขยับเขยื้อนทีละคน ผู้แรกที่ตื่นขึ้นก็คือเซี่ยเจิ้นหยวน
ขนตายาวของเขาเบา ๆ สั่นไหว ค่อย ๆ ลืมตาที่ปรือปรอยขึ้น ในสายตาที่มัวพร่ามัว สิ่งแรกที่ปรากฏแก่สายตาก็คือใบหน้าชราของบิดามารดาสองคนที่คิดถึงทั้งวันทั้งคืนและเปี่ยมด้วยความเมตตา
ลู่ลิ่งซูเห็นเขาลืมตา ในชั่วพริบตานางก็เบ้าตาแดงก่ำ น้ำเสียงอ่อนโยนแต่สะอื้น “ยวนเอ๋อร์ เจ้าตื่นแล้ว”
เสียงญาติสนิทที่ห่างหายไปเนิ่นนานดังเข้าหู เซี่ยเจิ้นหยวนรู้สึกจมูกตึง ชั่วพริบตาก้นตาก็เอ่อด้วยความชื้นอุ่น เขาลำคอสั่นเบา ๆ เอ่ยเสียงแหบพร่า “พ่อ แม่……”
ผู้เฒ่าทั้งสองขานรับอย่างอ่อนโยน พลางรับคำเบา ๆ