ตอนที่ 215 พบเอ้อร์ตั้นอีกครั้ง

ตอนที่ 215 พบเอ้อร์ตั้นอีกครั้ง

หูหนิวบรรทุกเจียงเหมียวเหมี่ยวทะยานตามลม ปลิวผ่านยอดเขาร้างผู้คนลูกแล้วลูกเล่า ทุกครั้งที่ผ่านไปแห่งหนึ่ง เจียงเหมียวเหมี่ยวก็พลอยเก็บหิมะหนาบนภูเขาทั้งหมดเข้าไปในมิติโดยสะดวก

มองกองหิมะกว้างใหญ่ที่ก่อตัวขึ้นในมิติ นางก็ลอบดีใจในใจ เก็บสะสมเช่นนี้ ไม่ต้องพูดถึงชั่วชีวิตเดียว ต่อให้หลายภพหลายชาติก็ยังใช้ไม่หมด คลังเก็บสินค้าน้ำแข็งธรรมชาติก็เตรียมไว้แล้ว ภายหน้าหากพบกับความร้อนจัดและภัยแล้งใหญ่ ยังสามารถนำน้ำแข็งและหิมะออกมา ทำเครื่องดื่มเย็นสักสองสามที่ แค่คิดก็เกิดความเบิกบานใจขึ้นมาบ้างในใจ

กำลังคิดคำนวณอยู่ นางตั้งใจจะเก็บหิมะบนยอดเขาลูกที่อยู่เบื้องล่างตรงหน้าไปเสียด้วย สายตามองกวาดไป ก็ชะงักลงทันที บนหิมะขาวโพลน กลับมีเงาร่างเล็ก ๆ คนหนึ่งนอนอยู่โดดเดี่ยว

“หูหนิว ลงไปก่อน” เจียงเหมียวเหมี่ยวขมวดคิ้วเล็กน้อย สั่งเบา ๆ “เขาร้างป่าเถื่อนเช่นนี้ แต่ไหนแต่ไรไม่เห็นผู้คน เหตุใดจึงมีคนหมดสติอยู่ในกองหิมะ? ลงไปดูหน่อย”