กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 197 ตำขนมซือปา
ท่านย่าชราลู่ลิ่งซูก็วางชามและตะเกียบลง ยิ้มพลางเอ็ดพวกเขาหนึ่งประโยค “เจ้าสองคนพักกินอยู่ที่นี่ฟรีมานานป่านนี้แล้ว ยังไม่รู้จักพออีกหรือ”
กล่าวพลาง นางมองไปยังเจียงเหมียวเหมี่ยวด้วยสายตาอ่อนโยน น้ำเสียงเปี่ยมเมตตา “เหมียวเหมี่ยว มะรืนก็จะถึงเทศกาลปีใหม่แล้ว พอพวกเราอยู่เป็นเพื่อนเจ้ากินเลี้ยงข้ามปีนี้เสร็จ พวกเราจะกลับไปเมืองหลวง ตอนนั้นก็คงต้องรบกวนเจ้าส่งพวกเราไปสักเที่ยว”
ได้ยินดังนั้น เจียงเหมียวเหมี่ยวก็ยกมือขึ้นตบหน้าผากเบา ๆ แล้วร้องด้วยความเข้าใจ “อ้าว ข้าลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิทเลย!”
ในใจนางแอบสะท้อนใจ คิดไม่ถึงว่าตนเองข้ามมาสู่โลกนี้ ผ่านไปแค่อึดใจก็ใกล้จะครึ่งปีแล้ว เวลาช่างผ่านไปเร็วถึงเพียงนี้
เจียงเหมียวเหมี่ยวตั้งสติได้ ยิ้มบาง ๆ กล่าว “ดี พอผ่านปีใหม่แล้ว ข้าจะส่งทุกคนกลับไป หากมีผู้ใดยินดีอยู่ในเกาะหน้าผา ก็อยู่ต่อได้ตามสบาย ในเรือหอมีห้องเหลือเฟือ เชิญพักอยู่อย่างสบายใจ ส่วนผู้ที่อยากไป ข้าส่งพวกเจ้ากลับไปก็แล้วกัน”
พอเซี่ยฉงกวงได้ยิน ก็หัวเราะร่าขึ้นทันที “ดี! เช่นนั้นก็ดีเกินไปแล้ว!”