ตอนที่ 186 อำลา

ตอนที่ 186 อำลา

เพียงชั่วพริบตา ก็ล่วงเลยมาสามวัน

ฟ้าเพิ่งสาง อาหยีเจ๋อก็ตื่นแต่เช้า มาที่ห้องโถงกลางแต่ผู้เดียวเพื่อรอคอย

วันคืนบนเรือหอเกาะหน้าผาแม้จะสงบสุขสบายใจ แต่ในใจเขากลับคิดถึงท่านแม่ผู้ป่วยหนักที่ยังรอคอยเขาอยู่เสมอ ใจอยากกลับจนกระสับกระส่าย

พูดก็แปลก แผลลูกศรที่ไหล่เขานี้ หากเป็นผู้อื่นอย่างน้อยก็ต้องพักฟื้นหนึ่งเดือนจึงจะหายดี แต่บัดนี้เพียงไม่กี่วัน แผลก็ตกสะเก็ดแล้ว อาการเจ็บก็ค่อย ๆ จางหายไป

อาหยีเจ๋อคาดเดาในใจ เอาแต่ว่าเป็นเพราะอาหารการกินช่วงนี้บำรุงดี หรือยาขี้ผึ้งรักษาแผลภายนอกที่เจียงเหมียวเหมี่ยวทาให้ก่อนหน้านี้ได้ผลรวดเร็ว แต่เขาคิดทบทวนดี ๆ แล้ว ยาขี้ผึ้งนั้นดูก็เป็นเพียงยารักษาแผลธรรมดา คิดไม่ออกจริง ๆ ว่าเหตุใดจึงหายเร็วเช่นนี้

เมื่อเห็นเจียงเหมียวเหมี่ยวก้าวเข้าห้องโถงกลาง อาหยีเจ๋อก็รีบลุกขึ้นก้าวเข้าไปต้อนรับ