ตอนที่ 109 มิอาจแก้สถานการณ์

ตอนที่ 109 มิอาจแก้สถานการณ์

ฝนกระหน่ำยังคงตกลงมาซู่ซ่า ชะล้างดาดฟ้าเรือของเรือลำใหญ่ทั้งลำ

ท่ามกลางม่านฝน เจียงเหมียวเหมี่ยวใช้ปลายเท้าแตะเบา ๆ เร่งวิชาตัวเบาอันว่องไว ร่างกายพลิ้วไหวกระโจนขึ้นอย่างสง่างาม ลงสู่ดาดฟ้าเรือส่วนหัวเรืออย่างมั่นคง ในอ้อมอกซุกซ่อนโอสถช่วยชีวิตที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ ๆ

ฉู่จิ่งอวี๋ซึ่งเฝ้าสังเกตความเคลื่อนไหวอยู่ที่หัวเรือมาตลอดเห็นเช่นนั้นก็รีบก้าวเร็วเข้ามาหา แววตาเปี่ยมด้วยความยินดีและความคาดหวัง “น้องชายเจียงเหมียว เจ้ากลับมาแล้ว!”

“อืม” เจียงเหมียวเหมี่ยวตอบสั้น ๆ สีหน้าสงบนิ่ง พลันถามขึ้นว่า “คนนั้นอยู่ที่ใด? ข้าไปดูหน่อย”

“ดี!” ฉู่จิ่งอวี๋รีบพยักหน้า พลางนำทางพลางเอ่ยอย่างรวดเร็ว “เมื่อครู่ข้าเพิ่งจัดการแผลให้เขา ทายาขี้ผึ้งแล้ว พันแผลไว้อย่างเรียบร้อยมั่นคง”