ตอนที่ 96 ไก่ทอดหนังกรอบ

ตอนที่ 96 ไก่ทอดหนังกรอบ

นางมองเรือไม้ลำสุดท้ายบรรทุกผู้คนค่อย ๆ ลอยห่างออกไป จนหายลับไปในผืนน้ำอันกว้างใหญ่ไพศาลโดยสิ้นเชิง สีหน้าของเจียงเหมียวเหมี่ยวเรียบเฉย ในใจไร้ระลอกคลื่นแม้เพียงเสี้ยว

นางยกมือขึ้นโบกเบา ๆ ปลุกเร้าพลังพิเศษธาตุพฤกษา กิ่งก้านหนาใหญ่ที่เพิ่งยื่นออกมาจากโคนต้นเพื่อช่วยเหลือผู้คนก็แตกหักเรียบเสมอกันตามเสียงในทันที เมื่อทำทั้งหมดนี้เสร็จ นางใช้ปลายเท้าแตะเถาวัลย์เหนียวอ่อนเบา ๆ ชุดขาวพลิ้วไหว ทะยานขึ้นสู่เบื้องบนตามลำต้นตรงสูงขึ้นไป ทะลุม่านฝนที่โปรยปรายทั่วฟ้า แล้วลงสู่บ้านต้นไม้อย่างปลอดภัย