ตอนที่ 73 ช่างบังเอิญ

ตอนที่ 73 ช่างบังเอิญ

คณะหนึ่งเร่งเดินทางไม่หยุดพักมุ่งสู่ทิศเมืองหลวง รถม้าแล่นติดต่อกันมาสี่ชั่วยาม

ดวงตะวันปลายขอบฟ้าค่อย ๆ ตกลับลง สีส้มแดงแห่งแสงอัสดงแผ่คลุมผืนแผ่นดิน ความร้อนอบอ้าวยามกลางวันค่อย ๆ จางหาย

คณะเดินทางมาถึงริมแม่น้ำใหญ่สายหนึ่ง

บนฝั่งแม่น้ำอันกว้างใหญ่เนืองแน่นไปด้วยผู้คนแต่เนิ่น ๆ ทุกหนแห่งล้วนมีราษฎรที่เดินทางและหยุดพัก คาราวานค้าที่สัญจรไปมา รถม้าใหญ่เล็กจอดเรียงรายตามริมฝั่งอย่างไม่เป็นระเบียบ ผู้คนที่พักผ่อนกันอยู่กับที่ก็มีอยู่ทั่วไป

น้ำในแม่น้ำแห้งเหือดลงไปมากกว่าครึ่งแล้ว แต่ยังคงมีสายน้ำเหลืออยู่ครึ่งหนึ่ง พอยังให้ผู้คนตักน้ำไปดื่มได้

แสงพลบค่ำทอดหนักลง ลมยามค่ำเย็นสบายเล็กน้อย

รถม้าแล่นไปตามริมฝั่งอย่างช้า ๆ คณะของเจียงเหมียวเหมี่ยวพบที่โล่งแห่งหนึ่งที่ยอดเยี่ยม