ตอนที่ 59 ไร้คนขับ

ตอนที่ 59 ไร้คนขับ

เจียงเหมียวเหมี่ยวทำตามที่เซี่ยเฉินเยี่ยนเพิ่งกล่าวไว้ รวบรวมจิตใจปรับลมหายใจ ย่อเข่ายกปราณขึ้น แล้วลองเลียนวิธีของเขาเพื่อตวัดตัวพุ่งไปข้างหน้า

ตอนแรกกลิ่นอายลมหายใจยังไม่ค่อยมั่นคงนัก แต่นางมีความเข้าใจสูงยิ่ง จึงหาเคล็ดการออกแรงได้อย่างรวดเร็ว ลองเพียงสองครั้ง ปลายเท้าแตะเบา ๆ ร่างก็ตวัดลอยออกไปได้ระยะหนึ่ง ถึงจะยังไม่ถึงขั้นไหลลื่นดั่งเมฆลอยน้ำไหล แต่ระยะที่ลอยขึ้นมาก็ถือว่าน่าพอใจแล้ว

นางลงสู่พื้นยืนมั่น ในดวงตามีความยินดีซ่อนอยู่บ้าง ที่เรียนได้เร็วเช่นนี้ ย่อมเป็นผลจากน้ำพุวิญญาณที่นางดื่มมาหลายวันนี้เป็นแน่

ในดวงตาของเซี่ยเฉินเยี่ยนแวบความประหลาดใจ เขาเอ่ยชม “น้องชายเจียงเหมียว ความเร็วในการเรียนของเจ้านี่ช่างเร็วเสียจริง นึกถึงตอนที่ข้าเริ่มเรียนใหม่ ๆ ฝึกเต็ม ๆ สองเดือน ยังเทียบเจ้าไม่ได้เลย”