กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เฉิงเหมี่ยนรู้สึกว่าอารมณ์ของผู้คนเหล่านี้ผ่อนคลายยิ่งนัก ทั้งที่กำลังพูดคุยเรื่องสำคัญ แต่กลับมีสีหน้าสงบนิ่งกันทุกคน ราวกับไม่มีความเห็นอกเห็นใจหรือสะเทือนใจต่อชะตากรรมของผู้อื่นแม้แต่น้อย
แม้แต่หลีซู่ก็เป็นเช่นนั้น
ส่วนเขา...บางทีอาจเกิดเหตุไม่คาดฝันระหว่างทาง พอลงหลักปักฐานได้ก็ได้ข่าวร้าย จึงทำให้จิตใจตึงเครียด อดรู้สึกอึดอัดขุ่นมัวไม่ได้
“พี่เฉิง ข่าวที่ท่านให้มาเหล่านี้สำคัญกับพวกข้าอย่างยิ่ง ต่อไปอาจยังมีเรื่องต้องรบกวนท่านอีก ข้าจะพยายามระงับอารมณ์ให้มากที่สุด เพื่อไม่ให้ท่านลำบากใจนัก” หลีซู่เอ่ยอย่างช้า ๆ
ต่อหน้าเฉิงเหมี่ยน ไม่อาจใจร้อนได้
หากเรื่องตีเมืองไม่เกิดขึ้นกะทันหันเช่นนี้ นางก็คงไม่เอ่ยขอสิ่งใดโดยตรง