ตอนที่ 229 สับให้เละให้หมากิน

หลีซู่เอ่ยอย่างช้า ๆ ทุกถ้อยคำล้วนทำให้ชุยจิ้นรู้สึกเห็นด้วยอย่างแม่นยำ

เขาไม่เคยเป็นคนมีอารมณ์เยือกเย็นสุขุมและสุภาพเรียบร้อย ยิ่งไม่มีแนวคิดจะปลีกวิเวกไปอยู่เรือกสวนไร่นา ใครก็ตามที่รังแกหรือเหยียดหยามเขา เขาไม่เคยยุติเรื่องเพื่อสงบศึก ที่เขาปฏิเสธลัทธิจันทร์เพ็ญ ก็เพราะเขารู้สึกลัทธิจันทร์เพ็ญมิอาจฝากชีวิตไว้ได้

ตอนที่ลัทธิจันทร์เพ็ญเข้ายึดเมืองคราวนั้น การกระทำก็เอาแต่ใจ หลอกลวงราษฎร ขัดกับแนวคิดของเขา

เขามิได้เวทนาราษฎรผู้ร่วมถิ่นเหล่านี้ เพียงเพราะเขาเป็นพ่อค้า การค้าขายย่อมยึดถือความปรองดองจึงจะเกิดทรัพย์

ทรัพย์ศฤงคารและเกียรติยศ มิได้มาจากการเหยียบย่ำซากศพของผู้อื่น แม้จะได้มา สักวันหนึ่งก็ต้องชดใช้ด้วยราคา