กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
น้ำเสียงของจิ้งตันแฝงการหยั่งเชิง หวังจะเค้นความจริงบางอย่างออกมาจากปากของอวี๋จวิน
“การจัดแจงหรือ? พวกเราไม่ได้รำถวายเหมือนกันหรือ?” อวี๋จวินยิ้ม “ข้ามือเท้าตื้อ ขอเพียงไม่ทำผิดก็พอแล้ว อีกทั้งบาดแผลบนกายข้ายังไม่หายดี ผู้พิทักษ์สวี่ก็คงไม่ปล่อยให้ข้าออกหน้าเด่นหรอก”
จิ้งตันเผลอมองไปที่บ่าของนางโดยไม่รู้ตัว กลับพบว่าบาดแผลของอวี๋จวินดูเหมือนจะกำเริบอีกครั้ง มีสีแดงสดซึมออกมา
อวี๋จวินเองก็สังเกตเห็น แต่ไม่ได้อธิบาย กลับเข้าเรือนไปชำระแผลโดยตรง
จิ้งตันรู้สึกแปลกใจยิ่ง
หากสองคนนี้เพียงแลกเปลี่ยนเรื่องเรียนรำกันจริง เหตุใดบาดแผลของอวี๋จวินจึงกำเริบหนักขึ้น? สองนางจะต้องมีความลับบางอย่างที่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้เป็นแน่!