กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
กว่าจะรอถึงตอนที่ใต้เท้าหลิวและพวกพ้องรุดมาถึงอย่างรวดเร็ว ก็สายเกินไปเสียแล้ว
เมื่อมองดูไฟป่าที่ลุกโชนโหมกระหน่ำ นายอำเภอหลิวก็เต็มไปด้วยความสิ้นหวังในดวงตา
“ดับไฟเร็วเข้า!” ใต้เท้าหลิวตะโกนลั่น ราวกับลืมฐานะของผังสยงไปเสียสิ้น เอ่ยเสียงดังว่า “ท่านแม่ทัพ ท่านลืมตัวไปแล้วหรือไร! เหตุใดจึงสังหารโจรม้าเช่นนี้ ราษฎรแถบเขาหลิงซานจะทำอย่างไร? ไฟใหญ่ขนาดนี้ สัตว์ดุร้ายในภูเขาจำต้องลงมาหลบภัยเป็นแน่ มันจะทำร้ายผู้คนได้นะขอรับ!”
ประกายไฟนี้หากถูกลมพัดพาไป ตกหล่นลงที่ใดที่หนึ่ง ย่อมนำหายนะอันมิใช่น้อยมาด้วย