ตอนที่ 186 ร่วมเป็นร่วมตาย

ตาเฒ่าอวี๋มองนางอย่างประหลาดใจ ราวกับไม่คาดคิดว่านางจะคิดถึงเรื่องถึงเพียงนี้ เพียงแต่……

ความคิดของนางนี้ ช่างรุนแรงเกินไปสักหน่อยหรือไม่?

“ครั้งก่อนแม่ทัพเซี่ยงเสียชีวิต ข้าศึกชนเถื่อนหมายฉวยโอกาสรุกราน ด่านชายแดนก็ยังต้านไว้ได้ ครั้งนี้แม่ทัพเฒ่าซ่งจากไป ข้าศึกชนเถื่อนกลับสงบลง ศึกฤดูหนาวนี้ไม่เร่งร้อนถึงเพียงนั้น เจ้าเองก็พูดก่อนหน้านี้ไม่ใช่หรือว่าเป็นเพียงความขัดแย้งภายในทัพ? เมื่อแม่ทัพใหญ่คนใหม่มาถึง ย่อมมีอานุภาพข่มขวัญมากกว่าอีกหลายส่วน แล้วเหตุใดจะพัฒนาถึงขั้นต้องทิ้งบ้านหนีภัยเล่า?” ตาเฒ่าอวี๋ส่ายศีรษะ รู้สึกจริง ๆ ว่าเป็นไปไม่ได้

ในฐานะราษฎรเมืองชายแดน ตาเฒ่าอวี๋ย่อมปรารถนาสันติสุข