ตอนที่ 171 ปัดความรับผิดชอบ

หลีซู่รับกล่องมาเปิดดู ข้างในมีของสามอย่าง

หนึ่งโฉนดบ้าน หนึ่งตราประทับ และอีกหนึ่งใบผ่านทางระบุฐานะ

หลีซู่มองสิ่งของเหล่านี้ อดถอนหายใจไม่ได้ แม่ทัพเฒ่าซ่งผู้นี้ ช่างสั่งใช้คนเป็นเสียจริง ของที่ส่งมาก็ชวนให้ปฏิเสธได้ยากเหลือเกิน

“นี่คือตราประทับส่วนตัวของท่านแม่ทัพเฒ่า ภายหน้าหากผู้ตรวจการทัพหลีพบเรื่องยากลำบาก ถือสิ่งนี้ไว้ก็แลกมาซึ่งน้ำใจได้บ้าง” อีกฝ่ายแนะนำอย่างละเอียด “ส่วนโฉนดบ้านนี้… นี่คือเรือนรับรองที่ท่านแม่ทัพเฒ่าซ่งซื้อไว้ในเมืองหลวง ทำเลไม่เลว สักวันหากผู้ตรวจการทัพหลีคิดจะไปเมืองหลวง ก็ใช้เป็นที่พักอาศัยได้”

ส่วนสิ่งสุดท้ายนั้น ไม่ต้องพูดก็รู้

มีใบผ่านทางนี้ ภายหน้าหากหลีซู่ต้องการจากเมืองอี้ไป ย่อมไม่มีผู้ใดกีดขวาง

หลีซู่เก็บของเหล่านั้นไว้อย่างสบายใจ “หลังเข้าฤดูใบไม้ผลิ หรงเจิงอวี้คงจะเร่งควบม้ากลับมาเร็วขึ้นกระมัง?”

“ย่อมเป็นเช่นนั้น” อีกฝ่ายตอบ

“แล้วในกองทัพจะเป็นเช่นไร? ท่านแม่ทัพจี้ผู้นั้นก็มาไม่ได้ในระยะนี้ หากข้าศึกชนเถื่อนฉวยโอกาสโจมตี จะแก้ไขได้หรือ?” หลีซู่ถามต่ออีก

“เรื่องนี้ท่านวางใจได้ ก่อนท่านแม่ทัพเฒ่าจะสิ้นใจได้จัดแจงไว้แล้ว แม่ทัพหลักหลายนายต่างมีหน้าที่ของตน ภายในหลายเดือนนี้ ย่อมจะร่วมใจต้านข้าศึก” อีกฝ่ายกล่าวอีก