กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
จั่วหยวนเอ๋อร์รู้สึกว่าตนเองช่างน้อยใจเหลือเกิน
นางเคยเตือนกู้จงรุ่ยแล้ว! แต่ฝ่ายนั้นไม่ฟังเลยสักนิด ยังใช้ชื่อ “ว่าที่สามี” กดขี่นาง! หากนางยังโต้แย้งต่อไป อนาคตของนาง... จะไม่มีวาสนาดี ไม่มีที่พึ่ง พี่สาวและพี่เขยก็จะไม่ช่วยนาง...
ชีวิตของนางก็จบสิ้นแล้ว!
หลีซู่ฟังคำของนาง แล้วลองเอ่ยว่า “แม่นางจั่ว หากวันนี้เจ้าเล่าทุกเรื่องที่เจ้ารู้ให้กระจ่าง ข้าจะรับประกันให้เจ้า ข้าจะคุ้มครองให้เจ้าอยู่อย่างสงบในเมืองชายแดนแห่งนี้ ชีวิตไม่ต้องกังวล เจ้าตกลงหรือไม่”
จั่วหยวนเอ๋อร์สบตากับหลีซู่ ในชั่วขณะนั้น ความเย็นยะเยือกก็แล่นตรงถึงก้นบึ้งหัวใจ
นางรีบหลบสายตา มือที่กำบังเหียนนั้นกำแน่นจนเกินไป ทั้งเหม่อลอยและหวาดระแวง
จะยอมหรือไม่ นาง...
นางไม่ยอม