ตอนที่ 141 เป็นขุนนางไม่ทำเพื่อราษฎร

หลีซู่รู้ชัดถึงภารกิจของตน นางเพียงต้องดูแลการเกลี้ยกล่อมให้สวามิภักดิ์ มิใช่ขัดขวางการเกลี้ยกล่อมให้สวามิภักดิ์ ฉะนั้นแม้นางอยากสังหารโจรม้า ภายหลังก็แสดงออกมิได้

นายอำเภอหลิวเอ่ยเสียงอู้อี้ ไม่โต้แย้งอีก

ฆ่าเถิด ฆ่าเถิด อย่างไรเขาก็เป็นนายอำเภอ รอเขาไปจากตำแหน่งกลับบ้านเกิด เรื่องพวกนี้ก็ไม่เกี่ยวข้องกับเขาแล้ว

หลีซู่หันไปมองนายอำเภอ เห็นท่าทางสงบลงฉับพลันของเขา จึงเตือนว่า “ใต้เท้าหลิว ท่านควรจะร้องไห้ได้แล้ว”

“……” มุมปากนายอำเภอหลิวกระตุก รู้สึกเสียหน้าอยู่บ้าง

แต่เขาก็รู้ วิธีการของหลีซู่ได้ผลดี

นายอำเภออย่างเขาติดอยู่ระหว่างขุมอำนาจสองฝ่าย เอนไปทางใดก็ซวยทั้งนั้น