กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ตาเฒ่าอวี๋ถลึงตามองหลีซู่แวบหนึ่ง
เด็กสาวผู้นี้ทำให้คนโมโหได้จริง ๆ ตั้งแต่ที่สอนนางมา เขาถูกนางทำให้โมโหจนไม่อยากพูดจานับครั้งไม่ถ้วน
บัดนี้ก็ยังเป็นเช่นเดิม ทำตัวเรื่อยเปื่อยเช่นนี้ ตรงไหนกันที่มีท่วงท่าของเด็กสาว
แต่จะโมโหก็ส่วนโมโห หากบอกว่าเขาไม่รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจเสียเลยนั้น ก็เป็นไปไม่ได้
แต่ก่อนเขาคือชายชราที่เงียบที่สุดในอู่จวง ไม่มีผู้ใดอยากข้องแวะกับเขา ทุกคนรังเกียจเขา แม้แต่ตัวเขาเองก็ให้อภัยตนเองไม่ได้ แม้บางครั้งจะมีเด็ก ๆ เข้ามาใกล้ ได้รับคำชี้แนะจากเขาสักสองสามครั้ง แต่ก็ยังคงไม่สนิทกันนัก
กระทั่งเด็กสาวหลีซู่ผู้นี้มาถึง ทุกสิ่งก็เปลี่ยนไป