ตอนที่ 123 สังหารศัตรูด้วยมือ

หลังจากนั้นครึ่งชั่วยามกว่า หม่าเฉิงถิงหมอบอยู่กับพื้น ลุกขึ้นไม่ได้แล้ว

ผ่านเวลาคัดเลือกคนไปแล้ว รองแม่ทัพหยางเลือกคนหนึ่งมาด้วยตนเอง หม่าเฉิงถิงในความเลือนรางรู้สึกว่าอันตรายกำลังใกล้เข้ามา

“ข้า… ข้ายอมแพ้—” ในที่สุดคนผู้นี้ก็ทนไม่ไหว

“ไอ้คนขี้ขลาด ก่อนหน้านี้เจ้าไม่ใช่หรือที่พูดว่าตายก็ไม่ยอมแพ้?” รองแม่ทัพหยางฮึออกมาเสียงหนึ่ง “คนมา ลากพ่อของหม่าเฉิงถิงออกไป รอถึงยามอู่ แล้วตัดหัวเสีย!”

หม่าเฉิงถิงหมดหนทางช่วย ร่างนอนอยู่บนพื้น นิ้วมือนั้นพยายามกระดิกเล็กน้อย

ใบหน้าผู้กองหม่าเต็มไปด้วยความหม่นหมองสิ้นหวังและไม่ยอมจำนน

เขาเดิมคิดว่าตนปีนเกาะผู้กำกับทัพได้ ได้โอกาสรอดชีวิต แต่ไม่คิดว่าจะเป็นเช่นนี้อีก… ล้มเหลว!