ตอนที่ 116 วางอาวุธของเจ้า

หม่าเฉิงถิงมองตรงหน้าอย่างไม่อาจเชื่อสายตา ความรู้สึกผิดหวังที่ถาโถมนั้นถึงกับทำให้เขาไม่ใส่ใจความเจ็บปวดที่ท้ายทอย

“เป็นอย่างไรเล่า? พวกโจรชั่วถูกตีถอยไปแล้ว เจ้าไม่ยินดีหรือ?” หลีซู่ปรากฏกายตรงหน้าเขา เอ่ยถามด้วยท่าทางสบาย ๆ

หม่าเฉิงถิงเบิกตาโพลงจนหัวตาแทบฉีก ความโกรธมหาศาลแทบทำให้เขาสูญเสียสติ แต่ทหารที่กำลังวุ่นวายอยู่รอบ ๆ และเงาร่างของรองแม่ทัพหานที่อยู่ไม่ไกล ทำให้เขาควบคุมแรงผลักดันในใจไว้ได้ เขากัดฟันกรอดกล่าวว่า “จะเป็นไปได้อย่างไร!? พวกโจรชั่วเหล่านี้บังอาจปล้นพวกเรา ช่างไม่รู้จักเป็นตายเสียเลย!”