กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ช่วงแรกนั้นผู้คนทั้งหลายต่างหวาดหวั่นอยู่บ้าง แต่เมื่อได้ฟังหลีซู่พูดเช่นนี้ ก็เริ่มใจไหวตามไปด้วย
บนกระดาษที่วางอยู่ตรงหน้าหลีซู่ ซึ่งบันทึกข้อมูลผู้ต้องหาตามประกาศจับ ภาพวาดลอกเลียนมาค่อนข้างหวัด แต่ตัวเลขง่าย ๆ ที่เขียนอยู่ข้างบนนั้น ทุกคนล้วนอ่านออก
ห้าสิบตำลึง หนึ่งร้อยตำลึง?!
พวกเขาต้องทนอยู่ในกองทัพกี่ปี ถึงจะหาเงินได้มากขนาดนี้?!
เฉินอิงเพิ่งจะรู้ตัวทีหลัง “อาหลี... ลูกปัดที่เจ้ากล่าวถึงก่อนหน้านี้... คงไม่ได้หมายถึง... คนพวกนี้... กระมัง?”
“ใช่แล้วหรือ? บนเขาหลิงซานมีโจรม้านับไม่ถ้วน นั่นล้วนเป็นทรัพย์สมบัติที่นับไม่ถ้วน” หลีซู่ตอบพร้อมดวงตาเป็นประกาย