กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลีซู่รู้ว่าเมื่อคนตายไปแล้ว ในสายตาของทายาท น้ำหนักของเขาจะยิ่งมากยิ่งขึ้น
ดังนั้นนางจึงสีหน้าจริงจัง แสดงความเคารพเต็มใบหน้า “ข้าก็ไม่กล้าลบหลู่บรรพชนจริง ๆ ดังนั้นหากใช้วิธีนี้ ก็คือเล่นละครให้กลายเป็นจริง ภายภาคหน้าแม้พวกเจ้าจะไม่ยอมรับ ข้าก็จะเซ่นไหว้และก้งเฟิ่งทุกปี รับท่านเป็นญาติ”
“ข้าเห็นว่าพอได้” เฉินเฟยชิงมองนางด้วยความเห็นใจ “อาหลีแต่ก่อนแม้มีพ่อ แต่กลับใช้ชีวิตเยี่ยงสาวใช้ นางเข้ามาอยู่ในอู่จวงของเราแล้ว หากได้ไหว้รับเป็นญาติทางพิธีก็ดี ทั้งให้ดวงจิตบรรพชนมีผู้ประกอบพิธีบวงสรวง ทั้งให้นางมีที่พึ่งในใจ…”
ต้วนฉางตงมิใช่ไม่เห็นด้วย เพียงแต่ไม่เคยคิดว่าเด็กสาวผู้นี้พอเปิดปากจะเล่นใหญ่ถึงเพียงนี้!