กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
แขนของหลีซู่ถูกเฉินอิงกอดรัดไว้แน่น นางรับปากอย่างเต็มปากเต็มคำ น้ำเสียงหนักแน่นยิ่ง
เจ้าของร่างเดิมเคยไปบ้านตระกูลเฉิน และเคยพักอยู่ชั่วระยะหนึ่ง แต่ความทรงจำไม่ลึกนัก เพราะไม่ว่านางจะไปที่ใด นางก็ระมัดระวังตัวทุกย่างก้าว และเคยชินกับการกีดกันผู้คนทั้งหมดออกไปภายนอก พยายามเพียงเพื่อปกป้องตนเอง
ด้วยเหตุนี้ หลีซู่ผู้สืบทอดความทรงจำทั้งหมดจึงรู้ว่าพี่น้องตระกูลเฉินเป็นคนดี แต่ก็ยังคงกีดกันพวกเขาออกไปโดยไม่รู้ตัว
จะสร้างความเดือดร้อนให้น้าชายและน้าสะใภ้ไม่ได้ ญาติผู้พี่ทั้งสองไม่เหมือนกับนาง
นี่คือความคิดของอาหลี
ดังนั้นเมื่อเฉินอิงพูดเช่นนี้ หลีซู่จึงรู้สึกไม่คุ้นเคยเป็นอย่างยิ่ง