ตอนที่ 52 เจ็บไหม?

หลีซู่ไม่ได้ปฏิเสธ

“ข้าเพียงวางเพลิงไว้ครั้งหนึ่ง บัดนี้คนที่สมควรถูกลงโทษก็ถูกลงโทษแล้ว ต่อให้เจ้าไปฟ้องทางการก็ไร้ประโยชน์ ส่วนน้ำแกงเห็ดที่เกือบฆ่าเจ้าสองคนให้ตาย...ก็เป็นอาหม่านที่ขโมยกลับมาด้วยความยินดีจริง ๆ” หลีซู่ตอบเขาอย่างจริงจัง “ข้าหายไปนานเช่นนี้ พวกเจ้าก็ไม่ไปตามหาข้า ข้ากลัวว่าพวกเจ้าจะลืมข้า จึงตั้งใจมาบอกเตือนสักหน่อย แต่ข้าไม่คิดเลยว่าหลีอาหม่านจะเห็นแก่ตัวถึงขั้นช่วยคนน่ารังเกียจอย่างข้าซ่อนร่องรอยไว้ ฉะนั้นแล้ว...”

“ท่านพ่อ ท่านสอนลูกอย่างไรกัน? อาหม่านถึงกับขายแม้แต่ท่านแม่แท้ ๆ ของตน นิสัยต่ำช้าเช่นนี้ ไปตามใครกัน?” หลีซู่เสริมอีกประโยคหนึ่ง