กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หากเป็นแต่ก่อน พอหลีหม่านไม่พอใจสักเล็กน้อย นางโจวก็จะปลอบให้หายเร็ว ๆ แต่บัดนี้ แม้เห็นท่าทางเศร้าหมองของหลีหม่าน นางโจวก็แสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น
“ท่านแม่ ท่านไปตามหาอาหลีได้หรือไม่” หลีหม่านเริ่มทนต่อไปไม่ไหวแล้ว
หากอาหลีอยู่ งานพวกนี้ก็ไม่ใช่ของนาง!
นางโจวมือถือขวาน เหนื่อยจนแทบยกเอวไม่ขึ้น พอได้ยินคำนี้ก็มองค้อนบุตรสาว “เจ้าไม่รู้จักโตสักหน่อยหรือ? ข้ากับพ่อเจ้ามีเวลาว่างที่ไหนไปตามหายัยตัวดีนั่น! อีกอย่าง นางเป็นเหตุให้พี่ใหญ่ของเจ้าตาย ตอนนี้ไปตายในป่าเสียก็เป็นฟ้ามีตาอย่างแท้จริง!”