กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สามีภรรยาหลีฉู่เถียนพอเห็นบ้านไม้หลังน้อยนั้น ใบหน้าก็ซีดเผือดไปทั้งสิ้น
บ้านไม้ทั้งสองหลังล้วนไม่ใหญ่ ภายในมีเพียงแผ่นไม้สำหรับนอนเรียบง่าย โต๊ะที่ว่ากันจริง ๆ ก็เป็นเพียงดินอัดที่ปั้นจากดินกับหญ้าแห้ง อีกทั้งบนบ้านหลังหนึ่งยังมีรูโหว่ใหญ่ ถึงกับต้องซ่อมแซม
ที่แห่งนี้เคยมีผู้อื่นที่รับโทษใช้แรงงานอาศัยอยู่มาก่อน ภายนอกบ้านไม้หลังน้อยจึงมีที่ว่างแปลงหนึ่งซึ่งถูกแบ่งไว้เป็นแปลงผัก แต่เพราะไม่มีผู้คนมานานก็ถูกหญ้าป่าปกคลุม แลดูรกร้างยิ่งนัก
ตระกูลหลีแม้มิใช่ตระกูลมั่งคั่งใหญ่โต แต่ในบ้านก็พอมีที่นาเล็กน้อย ไม่ต้องกังวลเรื่องกินอยู่
หลีฉู่เถียนมีชีวิตมาหลายสิบปีก็ไม่เคยรับความลำบากใหญ่หลวง