ตอนที่ 26 สมรู้ร่วมคิดกับโจร

ชาวตำบลกานเหอคุ้นเคยกับความวุ่นวายเช่นนี้เป็นอย่างดี เมื่อเสียงกีบม้าใกล้เข้ามา สีหน้าของพวกขอทานข้างกายหลีซู่ก็เปลี่ยนไปทั้งหมด แม้แต่ “ลูกพี่ขอทาน” ที่เพิ่งโมโหหงุดหงิดเมื่อครู่ก็เกิดความหวาดกลัวอย่างเข้มข้น

“โจร... โจรม้า?! ดูเหมือนจะมาทางนี้ รีบ... รีบหนีเร็ว!” เสียงตาเฒ่าขอทานสั่นเครือ

ขอทานที่เมื่อครู่ยังดูแก่ชราไร้ความสามารถ กลับราวกับงอกขาเหาะขึ้นมาคู่หนึ่งในชั่วพริบตา คว้าไม้ไผ่ค้ำแล้ววิ่งไปทันที

ขอทานคนอื่นก็เช่นกัน คลานบ้างกลิ้งบ้าง ไม่ลังเลแม้แต่น้อย

เมื่อหันกลับมาเห็นหลีซู่ยังยองๆ อยู่ตรงมุมนั้น ในแววตาของตาเฒ่าขอทานก็เกิดความเวทนาขึ้นบ้าง แต่ก็ไม่กล้ากลับไปฉุดนาง