ตอนที่ 16 สมบัติล้ำค่าประจำร้าน

วาจาของหลีซู่แฝงความไม่พอใจต่อหลีหลินเซิงอยู่มาก ทว่าเมื่อเอ่ยถึงการที่อีกฝ่ายสามารถสังหารโจรม้าได้ ก็ยังเจือด้วยความชื่นชมอยู่หลายส่วน

ส่วนสีหน้าของนายพรานผู้นั้นกลับหม่นคล้ำลงเล็กน้อย

หลีซู่ทำราวกับมองไม่เห็น นางกินอิ่มดื่มหนำแล้วให้ลูกจ้างพานางขึ้นไปพักผ่อนชั้นบน ทั้งยังไม่ลืมบอกเถ้าแก่ว่า “เถ้าแก่ ข้านัดท่านพ่อไว้ที่โรงเตี๊ยมของพวกเจ้า ยามเช้าเจ้าช่วยจับตาดูให้ข้าสักหน่อย”

หลังหลีซู่จากไป นายพรานผู้นั้นกัดฟันกรอด พลางมองขึ้นไปยังชั้นบน ราวกับมีเจตนาสังหารแผ่ซ่านออกมา

เถ้าแก่รีบก้าวเข้าไปขวาง พร้อมส่งสายตาเป็นสัญญาณและกดเสียงต่ำว่า “คนผู้นี้ปิดบังใบหน้า เป็นคนแปลกหน้า อีกทั้งยังมีความเกี่ยวข้องกับคนในค่ายทหาร ทางที่ดีอย่าได้ก่อเรื่องให้ยุ่งยากเลย…”

นายพรานไม่พอใจเป็นอย่างยิ่ง แต่ก็อดกลั้นอารมณ์เอาไว้