ตอนที่ 14 ทำร้ายคนไม่น้อย

หลีซู่กินข้าวด้วยมือหนึ่ง ถือดาบด้วยอีกมือหนึ่ง โดยไม่รบกวนกันและกัน แววตาที่นางมองหลีฉู่เถียนก็เต็มไปด้วยความจริงใจ

“หลังข้าถูกทุบตีในวันนั้น ข้าก็รู้สึกว่าสิบเจ็ดปีก่อนหน้านี้ล้วนอยู่ไปอย่างเปล่าประโยชน์ ความวอกแวกเชื่อฟังที่ข้าแลกมากลับเป็นการดูหมิ่นเหยียดหยาม เช่นนี้แล้ว ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ข้าหลีซู่จะต้องเปลี่ยน!” หลีซู่กล่าวด้วยความโกรธแค้น แล้วใช้สันดาบเคาะโต๊ะ “ข้ามีกระดูกกบฏงอกขึ้นมา!”

“……” มุมปากหลีฉู่เถียนกระตุกเล็กน้อย ในใจเขาโกรธจนแทบระเบิด

งอกกระดูกกบฏขึ้นมาจริง ๆ กระดูกแข็งจนแม้แต่พ่อแท้ ๆ ก็จำไม่ได้แล้ว!

“บ้า ๆ บอ ๆ ทำตัวเป็นอะไรไปแล้ว!” หลีฉู่เถียนทั้งโกรธทั้งจนใจ