กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
แต่ก่อนนางโจวบงการเจ้าของร่างเดิมไว้จนอยู่หมัด เจ้าของร่างเดิมเองก็ไม่เคยเป็นคนที่พูดโกหก และไม่เคยกล้าพูดโกหก ด้วยเหตุนี้ นางโจวจึงไม่เคยคิดเลยว่าจะต้องพบเจอเหตุการณ์เช่นนี้
เห็นเพียงหลีซู่นั่งทรุดอยู่ตรงนั้น น้ำตาคลอจนแทบจะร่ำไห้ อยากจะร้องไห้แต่ก็ไม่กล้า นางเผยอปากออกเบา ๆ อย่างน้อยใจว่า “บางทีอาจจะเป็นข้า……ถูกมดกัด……ข้า ข้าไม่เป็นไรเจ้าค่ะ……”
“……”มุมปากของนางโจวกระตุกสองครั้ง
ยัยเด็กคนนี้ ช่างหาที่ตายเสียจริง!
แสร้งทำเป็นน่าสงสารให้ใครดูกัน!
นางโจวรีบมองไปรอบ ๆ อย่างมีพิรุธ “ข้าไม่ได้ลงมือเลยสักนิดเจ้าค่ะ——”
เพื่อนบ้านหัวเราะแห้ง ๆ ครั้งหนึ่ง ดูเหมือนจะกระดากอายเพราะบังเอิญรู้ความลับของนางโจว สายตานั้นทำให้นางโจวรู้สึกร้อนผ่าวที่ใบหน้า