กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เอาละ เธอไม่ต้องอิจฉาที่สหายเซี่ยจือชิวได้ครอบครองคลังสินค้ากลางแจ้งเพียงคนเดียวแล้ว หัวหน้าฟาร์มกัวจัดการเรื่องบ้านให้ครอบครัวเธอแล้ว เชื่อว่าผู้อำนวยการเจียงคงไปถึงบ้านเธอแล้วละ บ้านหลังนั้นมีพื้นที่มากกว่าบ้านของสหายเซี่ยจือชิวเสียอีก”
“ที่ไหนเหรอ?” ฟู่กั๋วฉยงถามอย่างอยากรู้ เธอคิดอยู่นานก็ยังนึกไม่ออกว่าในฟาร์มมีที่ไหนที่มีพื้นที่กว้างใหญ่เท่าคลังสินค้ากลางแจ้งอีก
“กลับไปแล้วเธอก็จะรู้เอง เอาของกลับไปด้วย ฉันไม่อยากให้คนเอาไปพูดว่ารับของกำนัล เธอก็รู้ว่ามีคนในฟาร์มตั้งกี่คู่ตาคอยจับจ้องอยู่!” เจียงลี่ฮว่าไม่พูดพร่ำทำเพลงอีก เธอยัดสุรา 2 ขวดกลับใส่มือฟู่กั๋วฉยงแล้วส่งแขก