กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ขอโทษด้วย ฉันบอกแล้วว่าตอนนี้ไม่สะดวกต้อนรับพวกคุณ คุณก็เห็นแล้วว่าลานบ้านฉันยังรกไปหมด” ไม่ว่าฟู่กั๋วฉยงจะมีจุดประสงค์อะไร เซี่ยจือชิวก็ตั้งใจว่าจะไม่สนใจอีกฝ่าย เรื่องนี้ช่างประหลาดไร้เหตุผลจริง ๆ เว้นเสียแต่ว่าฟู่กั๋วฉยงจะเกิดใหม่เหมือนเธอ แต่ถึงจะเกิดใหม่ ตอนนี้ก็สายเกินไปแล้วที่จะมาจับจองที่ดิน ทว่าโลกนี้จะมีเรื่องบังเอิญถึงเพียงนั้นเชียวหรือ?
“เซี่ยจือชิว ฉันจำได้ว่าเธอเคยพูดไว้ ถ้าใครยอมจ่ายเงินห้าร้อยหยวน เธอก็จะยกคลังสินค้ากลางแจ้งแห่งนี้ให้” จู่ ๆ ฟู่กั๋วฉยงก็ยกเรื่องนี้ขึ้นมา
เซี่ยจือชิวเลิกคิ้วแล้วลุกขึ้นยืนจากพื้นหญ้า ในที่สุดเธอก็หันไปสบตาฟู่กั๋วฉยง