กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พ่อ ลำบากแค่ไหนก็ไม่ควรให้น้าชายต้องมาเดือดร้อน พ่อพูดแบบนี้แม่จะสบายใจได้ยังไง แม่มีน้องชายอยู่คนเดียว ถ้าถึงที่สุดก็เอาสินสอดห้าร้อยหยวนของฉันออกมาไถ่น้าชาย ยังไงเงินก็ไม่สำคัญเท่าคน” เธอไม่ได้ลืมคำที่บิดาเซี่ยพูดไว้ว่าห้าร้อยหยวนนั้นเอาไว้ไถ่น้าชาย
“คนกันเอง หนึ่งร้อยหยวนพอไหม” บิดาเซี่ยพูดอย่างอ้อมค้อม เขาคิดว่าเซี่ยจือชิวพูดว่าจะช่วยก็คงมีอะไรให้ได้เปรียบสักหน่อย ใครจะไปคิดว่าตอนนี้กลับต้องให้เขาออกเงินเอง