กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แม่ ยังอยากดื่มน้ำชาจากลูกสะใภ้อยู่ไหม? จือชิวกำลังป่วยไม่ใช่หรือ? ต่อให้เป็นคนแปลกหน้าป่วย เรายังช่วยเหลือได้ นับประสาอะไรกับเธอที่เป็นภรรยาของฉัน ต่อไปเธอยังจะมีหลานชายให้แม่ด้วย!”
เฉินเป่ากั๋วพูดไม่ดังนัก แต่เซี่ยจือชิวกลับได้ยินทุกคำอย่างชัดเจน ความอบอุ่นพลันแผ่ซ่านในหัวใจ ชีวิตก่อนผู้ชายคนนี้ก็เป็นเช่นนี้ ไม่ว่าเธอจะเย็นชาต่อเขาเพียงใด เขาก็มักจะออกหน้าปกป้องเธอเสมอ
“มีลูกสะใภ้แล้วก็ลืมแม่ ฉันอุตส่าห์คลอดลูกชายมาเสียเปล่า ที่แท้ก็คลอดให้ตระกูลอื่น” มารดาเฉินโมโหคำพูดของเฉินเป่ากั๋ว จึงหยิกแขนเขาอย่างแรงทีหนึ่งถึงยอมเลิกรา