0153

⬢⬢⬢

ตอนที่ 153 นับว่าไม่เลวทีเดียว

วินาทีถัดมา เสียงหัวเราะประหลาดกึกก้องพลันดังออกมาจากภายในร่างของเขา “บอกแกตั้งนานแล้วว่าให้ฉันช่วย แกกลับไม่ยอม คราวนี้เป็นไงล่ะ คนตายกันหมดแล้วถึงเพิ่งนึกถึงฉันขึ้นมาได้”

“บรรพชนมารโลหิต ฉันยอมสละครึ่งชีวิตเป็นสิ่งแลกเปลี่ยน ขอเพียงท่านช่วยฉันฆ่าไอ้เด็กนี่ ถึงจะระบายความแค้นสุมอกของฉันได้!” มู่หรงสามมองดูลู่โจวด้วยสีหน้าโกรธแค้นเต็มประดา

“ตกลง วันนี้ผู้เฒ่าผู้นี้จะช่วยเรื่องนี้ให้เอง”

สิ้นเสียง ร่างของมู่หรงสามก็พลันปรากฏปราณโลหิตอำมหิตเพิ่มขึ้นมาสายหนึ่งในชั่วพริบตา!

จากนั้น ดวงตาทั้งสองข้างของเขาก็แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงชาด