0109

⬢⬢⬢

ตอนที่ 109 ที่แท้ก็เป็นเขา

ลู่โจวเหลือบมองไปทางด้านหลัง มุมปากปรากฏรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นมาสายหนึ่ง

หลังจากนั้นราวครึ่งชั่วโมง เขาก็มาถึงซากปรักหักพังไร้ผู้คนแห่งหนึ่ง

เขาหันมองไปยังเส้นทางนั้นพลางเอ่ยยิ้ม ๆ “ไหน ๆ ก็อุตส่าห์มากันแล้ว จะมัวหลบ ๆ ซ่อน ๆ ไปทำไมกัน”

ชั่วครู่ต่อมา เงาร่างสองสายก็ก้าวเดินออกมา

เมื่อลู่โจวเห็นคนที่นำหน้ามา ก็อดชะงักไปไม่ได้

เขารู้สึกคุ้นหน้าคนที่นำหน้าอยู่ตลอดเหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน แต่ชั่วขณะหนึ่งกลับนึกไม่ออก

ชายหนุ่มสวมชุดสูทสีดำคนหนึ่งพาผู้อาวุโสเสื้อคลุมเทาเดินมาหยุดอยู่ห่างจากลู่โจวราวสิบก้าว

ชายหนุ่มมองดูลู่โจวด้วยสายตาเย็นชา “พวกเราได้เจอกันอีกแล้ว”