เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนชอบนิยาย
⬢⬢⬢
ตอนที่ 86 นายวิ่งเป็นอย่างเดียวหรือไง?
ถึงอย่างไรตลอดหลายปีมานี้ ก็ไม่เคยมีใครกล้าบุกเข้ามาถึงตระกูลอันอย่างเปิดเผยโดยชอบธรรมเช่นนี้มาก่อน
ลู่โจวมองเขา “คำอธิบาย? คำอธิบายอะไร?”
“แกเป็นใครกันแน่! ทำไมต้องทำร้ายคนตระกูลอันของฉันบาดเจ็บไปมากขนาดนี้!” อันเจิ้งหลงถลึงตาจ้องเขาอย่างเดือดดาล
ลู่โจวถอนหายใจ “พวกนายทุกคน ล้วนอยากรู้ชื่อของฉันกันทั้งนั้น”
เขามองอันเจิ้งหลง “เอาแบบนี้แล้วกัน นายเชิญหมอเทวะไร้เทียมทานท่านนั้นออกมาให้ฉันพบ แล้วฉันจะบอกว่าฉันเป็นใคร เป็นไง?”
“ฮึม!” อันเจิ้งหลงแค่นเสียงเย็นชา “หมอเทวะหลิ่วสง่างามไร้ผู้เทียบเทียม เป็นตัวกระจอกอย่างแกคิดจะพบก็พบได้งั้นหรือ!”
“ประมุขตระกูล อย่าไปเสียเวลากับเขาเลย ให้คนแก่อย่างฉันขึ้นไปลองดูแล้วกันว่าเขามีน้ำยาแค่ไหน” ชายชราคนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้างกายเขาเอ่ยขึ้น
อันเจิ้งหลงหันไปมองเขา “ผู้อาวุโสเซี่ยง เช่นนั้นต้องรบกวนท่านแล้ว”