กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 282 ภาคเสริม: หากไม่มีเส้นหุ่นเชิด (9)
หลังจากลงจากเครื่องเล่นดิ่งตกฟ้า จงซวินกับเถาหยางต่างคนต่างเกาะถังขยะคนละใบ
ทั้งคู่กลั้นไว้ได้ ไม่ได้อาเจียนออกมา
จงซวินถาม “คุณเป็นยังไงบ้าง”
เถาหยางตอบ “ก็พอไหว”
เงียบไปไม่กี่วินาที ทั้งสองมองหน้ากันแล้วยิ้ม
“ผมเลี้ยงเอง ดื่มชาเลมอนไหม” เถาหยางถาม
จงซวินพยักหน้า “ได้เลย”
ฝั่งตรงข้ามชั้นสองมีร้านเครื่องดื่มเย็น พอจงซวินเดินเข้าไปก็รู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล ลูกค้าคนอื่นต้องจองและลงทะเบียน แต่เถาหยางกลับเดินเหมือนเข้าประตูหลังบ้านตัวเอง โต๊ะยังอยู่ติดหน้าต่างกระจกบานใหญ่ จากมุมนี้มองเห็นทะเลสีฟ้าครามที่ถูกอาคารรอบด้านตัดกรอบไว้