กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 276 ภาคเสริม: หากไม่มีเส้นหุ่นเชิด (3)
พอถึงวันที่หก จงซวินก็รู้สึกกระสับกระส่ายอยู่ไม่ติดที่ไปทั้งตัว
เขาเข็นรถผ่านหน้าประตูคฤหาสน์เก่าตระกูลเมิ่ง ตามความเคยชินก็กดกระดิ่งเบา ๆ ใครจะรู้ว่าผ่านไปไม่กี่วินาที ประตูก็เปิดออก เมิ่งจิ้งถิงสะพายกระเป๋านักเรียนข้างเดียวเดินออกมา
จงซวินยังคิดว่าตัวเองเห็นภาพหลอน จนกระทั่งเมิ่งจิ้งถิงยื่นน้ำเต้าหู้มาให้ตรงหน้า “กินข้าวหรือยัง?”
จงซวินได้สติเล็กน้อย “นายออกจากโรงพยาบาลแล้วหรือ?”
“อืม”
“ทำไมไม่บอกฉัน?!”
“กว่าจะถึงบ้านก็ตีสามแล้ว” เมิ่งจิ้งถิงว่า “ยังไงฉันก็จะรอนาย”
พอสิ้นเสียง ก็มีคนกอดไว้แน่นเต็มอ้อมแขน