กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 260 การพบกัน
ในจังหวะที่สติของจงซวินดับวูบลงเป็นศูนย์ เขาได้ยิน 001 ด่าหยาบคำหนึ่ง
จริง ๆ ก็ไม่ได้เจ็บมากเท่าไร จงซวินเพียงรู้สึกผิดอย่างสุดใจต่อเมิ่งจิ้งถิง ทั้งที่ตกลงกันไว้ว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พวกเขาจะแบกรับมันไปด้วยกัน แต่เส้นทางตรงหน้านี้ มีเพียงจงซวินเท่านั้นที่ต้องเดิน
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไร จงซวินได้ยินเสียงถอนหายใจแผ่วเบาข้างหู
แฝงด้วยความคุ้นเคยและอ่อนโยนราวกับการได้พบกันอีกครั้งหลังจากห่างหายเนิ่นนาน
จงซวินลืมตาขึ้น
รอบด้านล้วนเป็นสีขาวดั่งหิมะ รวมถึงเตียงใต้ตัวเขาเองก็ขาวจนแสบตา
“ตื่นแล้วหรือ?” อีกฝ่ายเอ่ยถาม