กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 238 พูดอะไรที่ผมอยากฟังหน่อย
แทบจะในทันทีที่ “ม่านพิษ” เปิดออก ก็มีมือข้างหนึ่งกดลงบนไหล่ของจงซวิน
กลิ่นอายสนหน้าผาที่คุ้นเคยทำให้จงซวินถอนหายใจเบา ๆ อย่างโล่งอก
ทุกสิ่งในกายเขากลับสู่สภาพปกติ เฉาเกิงถูกสวี่เหิงโจวเตะกระเด็นลงไปในสระน้ำ
มันประหลาดจริง ๆ เพราะร่างถูกห่อด้วยกระสอบป่าน ไม่รู้ว่ายัดอะไรไว้ข้างใน ทั้งตัวจึงลอยขึ้นมาอีกครั้ง ใบหน้าที่เดิมทีก็ธรรมดาไม่โดดเด่นอยู่แล้ว ยิ่งดูน่าขยะแขยงและน่าหวาดกลัวเป็นพิเศษเพราะถูกน้ำแช่จนเน่าเปื่อย
เฉาเกิงหัวเราะเหอ ๆ พยายามหาความเจ็บปวดทรมานเพียงเสี้ยวหนึ่งบนใบหน้าจงซวิน แต่กลับเหลือเพียงความสงบ
จงซวินเอ่ยเรียบ ๆ “ฆ่ามันเสียเถอะ”