กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 232 ในที่สุดนายก็มา
แสงยามเช้าค่อย ๆ ผุดขึ้น ปลายขอบฟ้าที่มืดครึ้มมีสีขาวปลาเนื้ออ่อนแต้มขึ้นมาหนึ่งริ้ว
ครั้งนี้ นอกจากจงซวินกับพวกแล้ว สุ่ยเซี่ยงตี๋ยังขับรถตามมาอีกคัน พร้อมลูกมือหัวไวอีกสามคน
สุ่ยเจี้ยนเซิงเพิ่งฟื้น ทุกคนอยากให้สุ่ยเซี่ยงตี๋อยู่ที่ค่าย แต่เธอพิงเบาะนั่งข้างคนขับเช็ดดาบอยู่ ดวงตามีแต่ประกายเย็นเยียบ
พ่อฟื้นแล้ว งั้นบัญชีห้าปีนี้ก็ไม่ต้องคิดกันแล้วหรือไง
ที่อยู่นอกเหนือความคาดหมายของจงซวินคือ สุ่ยเจี้ยนเซิงไม่ได้ห้ามปรามเลย เขาพูดได้ลำบาก แต่ตอนเช้าที่ปาร์ตี้เตรียมออกเดินทาง กลับมองสุ่ยเซี่ยงตี๋ด้วยสายตาปลื้มปีติและชื่นชม