กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 229 ผมจะไปกับพวกนาย
จงซวินนอนอยู่บนผืนหญ้า มองก้อนเมฆลอยผ่านไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
เซี่ยเหวินเฉิงเก็บข้าวของ ส่วนสวี่เหิงโจวตรวจยางรถ
“ผมจำได้ว่าไม่มียางอะไหล่หรอกหรือ” ซือเก๋อถาม
“มี แต่ไม่จำเป็น” สวี่เหิงโจวตบตัวรถเบา ๆ “อันนี้ยังทนใช้ได้”
เมิ่งจิ้งถิง “งั้นก็ออกเดินทาง”
“สะพาน” แห่งเดียวระหว่างสองภูเขา รถแล่นช้า ๆ ผ่านไปอย่างทุลักทุเล
ตอนก้อนหินกลิ้งตกลงไปในหุบเขาลึก จงซวินก้มมองลงไปแวบหนึ่ง เห็นราง ๆ ว่ามีสิ่งมีชีวิตบางอย่างว่ายผ่านไป
“สิ่งปนเปื้อนไม่น้อยเลย” จงซวินพูด “ตัวเมื่อกี้คงเป็นตัว ‘หาทาง’ ถูกพวกเรากำจัดไปแล้ว พวกที่อยู่แถวนี้ส่วนมากคงไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่ามอีก”
ซือเก๋อ “ผมยังสู้ได้อีกสิบตัว!”