กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 225 เชียนเอ๋อร์: ผมไม่เป็นไร!
เมื่อก่อนคำพูดแบบนี้ไม่ต้องถึงขั้นหลุดออกมาจากปากเมิ่งจิ้งถิง แค่ให้เขาได้ยินเข้าหู เขาก็ตวาดเสียงเข้มใส่ได้ทันทีว่า “อกตัญญู”
จงซวินเท้าแขนข้างหนึ่งรองศีรษะ มองสำรวจด้วยความสนอกสนใจ “มีใจคิดการนั้นด้วยหรือ”
“นครหลวงคุมไว้ไม่อยู่” เมิ่งจิ้งถิงว่า “พวกที่คบหากันเพื่อผลประโยชน์ เอาแต่ได้ ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องรวมตัวกัน”
“ก็ได้” จงซวินลุกขึ้นนั่ง บีบแก้มเมิ่งจิ้งถิงเบา ๆ “ถ้าไม่ได้เห็นนายก้าวเดินมาทีละก้าวด้วยตาตัวเอง ฉันคงคิดว่านายโดนยึดร่างไปแล้วจริง ๆ”
“คนเราไม่มีทางโตไม่ขึ้นตลอดไปหรอก”
ความหม่นหมองในใจของจงซวินจางลงไปบ้าง พอไปถึงที่หมาย เขาจะต้องจับเจ้าของเส้นหุ่นเชิดมาแขวนแล้วเฆี่ยนให้ได้
……