กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 217 ฐานชิงซาน
ฟางเชียนหลับตาพิงหลังเก้าอี้ ปล่อยไปตามเรื่องแล้วกัน
จงซวินสีหน้าสงบ “ผมไม่ต้องการจริง ๆ ครับ รบกวนด้วย”
พนักงานบริการยืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่กับที่ ชายหนุ่มฝั่งตรงข้ามเห็นดังนั้นรอยยิ้มที่เดิมทีผุดขึ้นมาก็ค่อย ๆ หายไป เขาแต่งตัวดูดีมีระดับอย่างเห็นได้ชัด เอียงหัวไปพูดอะไรกับเพื่อนข้าง ๆ
สุดท้ายพนักงานก็ยังคงยกน้ำผลไม้นั้นไป
ใต้โต๊ะ จงซวินแตะขอบรองเท้าเมิ่งจิ้งถิงเบา ๆ เมิ่งจิ้งถิงก็แตะกลับไป
แต่ตอนลุกขึ้นจากไป หัวหน้าเมิ่งกลับไม่เกรงใจเลย กระทืบลงบนหลังเท้าของซือเก๋อเต็มแรง
ซือเก๋อปากป่องกลม สูดหายใจลึก ๆ แล้วค่อย ๆ ผ่อนออก ก่อนหันไปมองเมิ่งจิ้งถิงอย่างเกร็ง ๆ
เถาหยางกลั้นหัวเราะผลักเขา “ก็เพราะนายพูดพล่อย ๆ ไง”