กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 206 ตัวตน
จงซวินสะดุ้งเล็กน้อยเพราะเครื่องสั่นไหว ไม่ได้ลืมตา เพียงพึมพำอย่างคลุมเครือว่า “จิ้งถิงหรือ?”
“ไม่เป็นไร” เมิ่งจิ้งถิงตอบ กลิ่นสนหน้าผาเข้มข้นโอบล้อมจงซวินไว้หลายรอบ ทำให้เขาราวกับนอนอยู่ในก้อนเมฆนุ่มนวล
เมิ่งจิ้งถิงปรับพนักพิงลง แล้วห่มผ้าห่มให้จงซวินเรียบร้อย
ตัวเครื่องหนาและเคลือบวัสดุ “พรางตัว” ไว้ทั้งหมด อุปกรณ์ขับไล่ล้ำสมัย แต่ผู้คนยังคงใช้อากาศยานในการเดินทางน้อยมาก เพราะหากเกิดอุบัติเหตุขึ้นมา โดยพื้นฐานก็ไม่เหลือแม้เถ้ากระดูก
ไม่ใช่พวกจากนครหลวง พวกนั้นน่าจะรู้ดีว่าการโจมตีแบบนี้ไม่มีผลกับเมิ่งจิ้งถิง